1992 –

Jan Bosveld:
Na de beginjaren van Ad Hoc onder leiding van Carlo Balemans was ik de eerste “dirigent van buiten”. De organisator was toen Joost van Gils, klarinettist. Er werd mij verteld dat na de succesvolle jaren met Carlo het tijd werd om het geheel wat serieuzer aan te pakken. De gezelligheid en de lol moest uiteraard blijven maar het geheel zou wat minder vrijblijvend moeten worden. Er zou meer repetitietijd komen in de voorbereiding, de pr moest beter en de concerten zouden belangrijker moeten worden. Ik had in de jaren 1989 en 1990 het ZomerOrkest Nederland gedirigeerd en had een verleden in het Melomaan Ensemble. De manier waarop deze orkesten werkten vond men een goed voorbeeld. Kortom, iedereen was enthousiast en ik had er veel zin in.
De repetities waren zeer goed bezet en er werd hard gewerkt. Er werd een opname gemaakt van het repertoire en op een cassettebandje gezet (het was immers 1992…). Dit bandje zou worden verkocht tijdens de tournee en werd als pr gebruikt. De hele voorbereiding liep gesmeerd en iedereen was tevreden. Op de avond van vertrek werd er in Breda een concert gegeven en daarna ging iedereen de bus in richting Zuid Frankrijk.
De tournee verliep iets anders dan de organisatie voor ogen had. Met name de orkestleden die de harde kern van Ad Hoc vormden wilden het precies zo doen als de jaren daarvoor; vakantie, vrijblijvend en, o ja, ’s avonds nog een concert… Het bijstellen van de doelstelling was vooraf makkelijk gezegd maar de praktijk bleek weerbarstiger. Dit leidde tijdens de tournee tot irritaties tussen de organisatie en orkestleden. Als nieuwe dirigent werd ik door een gedeelte van de harde kern verantwoordelijk gehouden voor de nieuwe koers hetgeen ook over en weer tot de nodige irritaties leidde. Ik kan me nog herinneren dat iemand mij vertelde over de Brabantse mentaliteit en dat ik daar niets van snapte… Het kwam er volgens mij op neer dat men mij veel te streng vond.
Ondanks alles hebben we een aantal zeer goede concerten gegeven op heel mooie locaties met zeer veel publiek. Het cassettebandje is nog een paar jaar als pr-materiaal gebruikt want de opnames waren redelijk goed gelukt.
Wat betreft het repertoire; ik kan mij nog een aantal werken herinneren.
  • Symphonic Dance no.2 – Clifton Williams
  • Cortege de Bacchus – Leo Delibes
  • Music – John Miles
  • She’s not there – Carlos Santana
  • De Belgische parachutisten mars

 

Tot zover mijn herinneringen aan Ad Hoc 1992.